Wie is Jezus?


Meer dan 2000 jaar geleden komt er in het dorpje Nazareth een engel bij een vrouw die Maria heet. Maria krijgt te horen dat ze zwanger zal worden. Zonder dat er gemeenschap is met een man zal in haar lichaam een kind groeien. Een kind waarin God en mens elkaar raken. Zijn naam zal Jezus moeten zijn. Een heel gewone jongensnaam, zo heten er meer…

Vlees en bloed

Hoe gewoon is Jezus? Volgens zijn levensbeschrijving in de Bijbel is Jezus een mens van vlees en bloed, zoals wij. Hij wordt opgevoed in het timmermansgezin van Jozef. Hij eet en drinkt, hij leert een vak, hij huilt en is vermoeid.

Rond zijn dertigste begint Hij met zijn werk als ‘rabbi’, als joodse leraar.

Volgelingen

Jezus roept een twaalftal mensen op om Hem te volgen. Ze zijn zo door Hem aangesproken dat ze stad en land met Hem afreizen. Drie jaar lang trekt Jezus met hen door het land Israël. Grote groepen mensen komen naar Hem luisteren. Maar niet iedereen is enthousiast over Hem. Zijn boodschap is niet zoetsappig en Hij gaat regelmatig tegen de gevestigde orde in. Maar tegelijk valt Hij op door zijn onderwijs en zijn liefdevolle houding naar mensen toe. Hij moet wel een bijzonder mens zijn. Een profeet, een geestelijk leider, een bevrijder.

Reacties

We zijn nu ruim 2000 jaar verder. Nog steeds klinkt de naam Jezus mensen bekend in de oren. Op Jezus wordt heel verschillend gereageerd. Soms wordt zijn naam gebruikt als een krachtterm. Maar veel mensen spreken ook waarderende woorden over Hem. Voor sommigen is Hij een profeet of een voorbeeld om na te volgen, anderen adoreren en aanbidden Hem.

Is Jezus meer dan een mens?

Het komt in de bijbel niet vaak voor dat er een stem vanuit de hemel te horen is. Maar als dat wel gebeurt, gaat het om een bijzondere aankondiging. Tijdens het leven van Jezus klinkt twee keer de stem van God vanuit de hemel. De eerste keer gebeurt dat als Jezus zich laat dopen in de rivier de Jordaan: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde’ (Matteüs 3:17). Die stem klinkt weer, vlak voor zijn lijden en sterven. Dan neemt Jezus drie van zijn discipelen mee een berg op: Petrus, Jacobus en Johannes. Tijdens het verblijf op die berg klinkt de stem van God die vanuit een wolk zegt: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde. Luister naar hem!’ (Matteüs 17:5).

Zoon van God

De aanwijzingen vanuit de hemel wijzen op de bijzondere positie van Jezus. Mens, maar tegelijk meer dan een mens. Uit de toespraken van Jezus is op te maken dat Hij daar zelf sporadisch over praat en dan meestal in een verhullende term als: ‘De Zoon des mensen’. Maar er zijn meer aanwijzingen die bevestigen dat Jezus zichzelf op één lijn stelde met God.

Het eerste is het vergeven van zonden. Dat was in de joodse samenleving exclusief voorbehouden aan God. “Bij het zien van hun geloof zei Jezus tegen de verlamde: ‘Wees gerust, uw zonden worden u vergeven” (Matteüs 9:2).

In de tweede plaats past Jezus de uitspraken van profeten uit het oude testament rechtstreeks toe op zichzelf. Over een tekst uit Jesaja 61: “De geest van God, de HEER, rust op mij, want de HEER heeft mij gezalfd” zegt Jezus in Nazareth: “Vandaag hebben jullie deze schrifttekst in vervulling horen gaan” (Lukas 4:21).

Doodstraf

Aanleiding tot de veroordeling van Jezus tot de doodstraf is een vraag van de joodse hogepriester: “Bent U de Christus de Zoon van God?” Het antwoord van Jezus is: “U hebt het gezegd.” Daarmee bevestigt Hij de vraag. Voor de geestelijke leiders van het joodse volk was dit de aanleiding om de Romeinen te verzoeken Jezus te kruisigen. Jezus is niet in de eerste plaats gestorven voor idealen, maar omdat Hij bevestigde dat Hij de Zoon van God is.

De kruisdood van Jezus is geen dood van een martelaar die voor zijn idealen stierf. Het is God zelf die stierf aan de schuld van mensen.

Wat is zonde?

Het is niet een optelsom van allerlei verkeerde dingen. Ten diepste is zonde een breuk in de relatie tussen God en mens. Zonde, heeft iemand eens gezegd, is: zonder God leven. Er is afstand, een barrière, in de relatie tussen God en mens.

Die barrière tussen God en ons is door een mens niet weg te nemen. Niet met bloemen, niet met goede bedoelingen of goede daden, niet met meditatie of met wat dan ook. Het gaat immers niet om het tevreden stellen van God, maar om het herstel van de relatie met Hem.

Het goede nieuws in de bijbel is, dat God zelf de barrière wegneemt. Jezus Christus neemt aan het kruis de schuld van mensen op zich. “Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen” (1 Petrus 2:24).

Waarom moest Jezus dat doen? De enige die de schuld weg kan nemen, is iemand die én partij is in het relatieprobleem én die zelf geen schuld heeft. Dat is Jezus! God en mens zonder schuld, die de schuld van mensen op zich neemt. Hij overbrugt de afstand waardoor een relatie met God de Vader mogelijk is.

Meer weten over Jezus en het christelijk geloof? Klik op de link Oriëntatiecursus.

Er is ook een folder te downloaden. Klik hierom een folder te downloaden (Pdf).